عاشقا ن عیدتان مبارک باد

 

 روز عــيـــد غديــر روز خداســت

بــر زمين و زمان علي مولاســت

 کيست اين شير حق که گشته امام

نــعمــت حــق به نام اوسـت تــمام

 روز اکمــال دين و روز ولي است

روز ايمــان به راه حق علي اسـت

 دســت حق است ، حق نگهدارش

مــصــطفــي يــاور و مــددکــارش

 نيک داند هر آن که مرد خداست

جــانشــين نبــي علــي تنــهاست

 دســت حــق آيه ي کــتابش کرد

در غــدير خــم انتخــابش کــرد

 اســــد الــلــه نــــام نــامــي  او

مــــظــهـر لــــا الـــه الـــا هــــو

 آنــکه در بد و نوجواني خويــش

کـــرد غــوغا زپـــهلواني خــويش

 آنـکه خوابيـــــد جـــاي پـــيغـبر ،

روز هجــرت کــه بود جز حيدر ؟

 روز خـــنــدق تـــمـام ديــن خـــدا

شــــد علــي در مصــاف بــا اعـدا

 مرد خيــبر شــکن به جز او کيسـت

شيـــر حــق غــير شــاه خــبير نيست

 گــفــت احمد به جــمع احبــابــش

شــهر عــلــمــم من و علــي بابـــش

 راهــي عــشــق بي نــهايت اوســت

مــعنــي آيــه ي ولــايــت اوســت

 جــــشن خورشيــدتان مبارک باد

عــاشقــان عيــدتــان مــبارک باد

 بي علي هر که هست رخ زرد است

ابــن ملــجم تبــار و بــي درد اســت

 آي مردم جهــان پر از غوغــا ست

کوفــه و شــام و کــربلا بر پــاست

 دور از ديــده خــواب بــايــد کــرد

فـــکر يـــوم الــحساب بـــايد کــرد

 ســست اعما لمـان شــد از بــنــيـاد

 روز مــحشــــر جــواب  بــايــد داد

   خصـــم ما خانـــگي اســـت يا مــولا

روز مــردانــگــي اســــت يــا مــولا

 بــا يتيمــان نبايـد ايــن ســـان بــود

مــست ثــروت اســير شيــطان بود

 مــظـــهر اســتـــقامـــت است علي

روح ســبـــز عدالـــت اســت عــلي

 بــر ســـرمال جـــنگ از او نـــيست

ســـفره ي هفــت رنگ از او نيست

 از تـــکاثـــر هـر آنــکه پــر وا کرد

بـا عــلـــي شــــير حـــق تـولا کــرد

 عـــشـــق مــولــا زدرد مــي آيـــــد

از دل خــــــون مـــرد مــــي آيـــــد

 خــصـم عيـــد غـــديــر خم نشــويم

پشــــت مـيز و مـــقام گــــم نـشويم

 مــثـــل پيـــغمبر اســـت شــيعـــه ي او

مـــالـــک اشتـــر اســـت شــيعـــه ي او   

 عــهــد بــستيــم يــادمــان بــاشـــد

مــرد هـــستــيــم يــادمــان بــاشــد

 جــــشـــن خورشـــيدتان مــبارک باد

عاشــــقــان عــــيدتــان مـــبارک باد

 

//اينم آخرين عكسم با بچه ها در حافظيه//

اگه گفتين كدومش منم

 

 

سال شکستن

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی          دل زتنهایی به جان آمد خدا را همدمی

باز هم بیستم مهرماه //یادروز حافظ// فرارسید.از اینکه اینگونه برگزار کردن مراسم مربوط تا کنون در شان این خدایگان غزل پارسی نبوده است سال گذشته گفته ام و امسال تکرار مکررات نمی کنم:

شرح این هجران و این خون جگر               این زمان بگذار تا وقت دگر

برای عرض ادب به پیشگاه خواجه ی اهل راز غزلی به استقبال  یکی از ابیات حافظ سروده ام که تقدیم

می کنم.خواهشی که ازشما دارم این است که علاوه بر نفد این شعر یک بیت شعر حافظ را هم که خیلی

دوستش دارید در صفحه ی نظرات بنویسید.هرکس نوشت من هم به نیت او تفالی به دیوان خواجه میزنم

و بیت اول فالش را برایش می نویسم. معامله ی خوبیه دیگه ! سپاس

 

تو مثل شعر سپیدی تو مثل آب زلال
                     نگاه شب شکنت بسته دست و پای خیال
شکسته پای تعقل گشوده بال جنون
                          اگر درست بگویم رسیده ام به زوال
دلم شکسته که خود را شکسته می بینی
                     شکست آینه از سنگ راحت است و مثال
تعجبی که ندارد شراره در شب تار
                            برای پر پر پروانه میزند پر و بال
قناری دل من این قفس نفس گیر است
                      نزن تو بال و پری گوشه ای بمیر و بنال
بنال تا که ز آهت غزل بروید سرخ
                            و گاه با دل خونین بزن به یادش فال
((قتیل عشق تو شد حافظ غریب ولی
                   به خاک ما گذری کن که خون مات حلال))
بیا تمام غزل های من فدایت باد
                         و سهم این دل خون درد های مالامال
چه روز های سیاهی چه شوم شب هایی
                        برقص آینه سال شکستن است امسال

پاییزان

 

              بسم الله الرحمن الرحیم                          هست کلید در گنج حکیم

پاییز که می آید  غربت سنگینی بردل می نشیند.سبز ها زرد می شوندو زردها خشک.یعنی خداحافظ

زندگی!.......... چقدر از خدا حافظی بیزارم.چه خوب بود که اصلا این مفهوم مصداقی نداشت!

 پاییز! تو تنها هنرت این است که خاطره های سبز زندگی را زرد به من نشان می دهی . اخوان تورا

پادشاه فصل ها نامید.به احترام او نمی خواهم ازتو نفرت داشته باشم شاید با تو هم بتوان سبز زیست

این را از سرو شنیدم و در نهایت صولت زردی هایت سرودم:

                        تو  مثل  دشت  پر از  لاله ای بهاری سبز!

                        همیشه با دل من خوانده ای قناری! سبز

                        میان  جنگل   دل   با   تو   باز   می پیچد

                         صدای نازک  پاهای  چشمه ساری سبز

                        نگاه   کن   تو  مرا   سرخ   تا   بروید   باز

                               درون   آبی   آیینه   انفجاری    سبز

                         چه داغ زیستی از سوختن چو آتش  آه

                         گرفت  عشق  زخاکسترت شراری  سبز

                        دلم   یتیم   دلم   خسته   با   نوازشهات

                        دوباره   زخمه   بزن   بر  رگان   تاری سبز

                        هزار  صاعقه  تیغ  از دسیسه  خوردی باز

                        صبور! سرو تو   رویاند   برگ  و  باری سبز

                        به یاد  غیرت  خون  تو سرخ می جوشیم

                        کنار   پنجره   تا   سرزند   سواری   سبز

خاطرات زرد پیام پاییزاست برای درختانی که نمی خواهند سرو بمانند.و............

به یاد می آورم که پاییز مرگ دیر یا زود فرا خواهد رسیدحتی برای سرو و سپیدار! با بوسه ی تبر:

                                     فقط یک آ ه دیگر مانده تا رفتن از این بورا ن

                                     سپیداری  تبر بوسیده می افتد زپا   امشب

      شکوفه های عشق و معرفت در بوستان سبز خاطرتان پذیرای بهاری جاودان باد

 

غزلمايه ي جنون

 

سلام به همه ی دوستان گلم

این غزلو دیشب گفتم.با سپاس از عزیزی که حس سرودنشو به اون مدیونم.با اجازه ی شما مدتی دارم سفر می رم هم داخلی هم خارجی خدا کنه با دعای شما کمی تجدید روحیه کنم چون خیلی خسته ام.فکر کنم ۱۵ تا۲۰ روز طول بکشه ولی هرجا باشم حتما نظراتونو می خونم و می جوابم! 

راستی ستاره یه داستان کوتاه توپ باعنوان: چه فرقی می کنه؟! نوشته که واقعا منحصر به فرده . حتما بخونینش مطمئنم کیفور می شین./روی اسمش کلیک کنین/ این جوون اگر خستگی ناپذیر ادامه بده یکی از بزرگان آینده خواهد شد.خدارو شکر به اندازه ی کافی پوسش کلفته و از نقد هراسی نداره.خوب دیگه سرتونو درد نمیارم.اگه عمر وفا کرد و سالم برگشتم خاطرات سفر رو براتون می نویسم.به خدا می سپارمتون.

 

با اين غزل لباس سياهم سپيد شد

آمد ترنمي كه برايم اميد شد

گفتم بهانه ي غزلم مي شوي غزال !؟

آرام آن چنان كه دلم مي شنيد شد

با عشق دست داد و به خورشيد پر كشيد

در آبي جنون دلم ناپديد شد

آهوي دشتهاي اقاقي چه بي صدا

در ازدحام گرگ به ناگه شهيد شد

آن زخم هاي كهنه ورق خورد و ناگهان

آمد بهار خنجر و فصلي جديد شد

مي خواست عاشقانه بگويم نخواستم

از عاشقي تمام دلم نا اميد شد

نفرين به اعتماد به اين سيب هاي سرخ

آدم به دست فتنه ي لذت پليد شد

با خانقاه خون دل ديوانه خو گرفت

اشكم مراد گشت و نگاهم مريد شد

آمد بهار تيغ و زمستان گل دريغ

اينگونه روزگار عزادار عيد شد

غزلی طوفانی

 

مانده ام خسته در این وادی سرگردانی

                                      سنگ شد سنگ/ به پیشانی دل ارزانی

روی دست دل من مانده دو میراث جنون

                                               تیرگی از شب و از آینه ها حیرانی

شاید امشب بروم از خود/ باید بروم

                                             تا به مقصد برسم مثل تو در ویرانی

رفت از دست قرارم که شررزاد شود

                                   دست در دست تو در خانه ی بی سامانی

خسته تر از دل شب گرد منی می دانم

                                         دل پریشان دو چشمان توام می دانی

عشق ما عشق زمینی است/ بسوزد زاهد

                                              تا فراموش کند شور و شر عرفانی

می رسد حضرت آدم به زمین از افلاک

                                          بچشد تا مزه ی وسوسه ی شیطانی

شعر اینگونه که آتش به دلم می بارد

                                                    باید از آب درآید غزلی طوفانی

شقايق آبي

     

سلام بر همه ي دوستان حقيقي دنياي مجازي

خاطره ها /خوب يا بد/ بخشي از وجود آدمها و براي شاعر جماعت ترجماني از احساسات رقيق و گاه عميق را رقم مي زند كه ممكن است با دنياي عقل و تدبير چندين و چند سال نوري فاصله داشته باشد. آنچه كه براي تاثير كلام و ذات هنر اهميت دارد زلالي احساس و صداقت بروز آن است. مهم نيست ديگران چه قضاوتي مي كنند من شاعر بايد به خودم دروغ نگويم.

شعري را كه اين بار مي خوانيد از همين مقوله است.دي.اچ.لارنس/يكي از بزرگترين صاحب نظران نقد ادبي/ مي گويد: يك اثر ادبي جديد را بايد براساس تاثير مستقيم/افكت/ آن بر احساس مخاطب/به دور از قالب هاي از پيش تعيين شده ذهني ارزيابي كرد../.. تصور مي كنم بهترين چراغ راه براي شاعران وهنرمندان ما همين جمله ي طلايي لارنس است.

ترس و دلهره را بايد كنار گذاشت و شاهراهي را بين احساسات و بيان ايجاد كرد. يادمان نرود اگر در يك كشور هفتاد ميليوني زندگي مي كنيم هفتادميليون زبان دروني داريم و زبان فارسي زبان مشترك ماست. اگر هركس با زبان خود سخن بگويد و در كار هنري تقليد نكند ماندگار خواهد شد.

 

همه گلهای غم و ماتم من پژمرده

چه بهاری است خدایا که دلم را برده

کوچه در کوچه قناری همه جا یاس  سپید

می رسد از همه سو بوی گل و عشق و امید

سال ،سال گل و لبخند،ترنم ،شادی

آسمان، بال کبوتر،همه جا آزادی

دل من عید برای تو مبارک شده است

سنگ بودی و بر آن نام کسی حک شده است

شعر من چلچله باران و هوایی شده است

 ماجرای دو کبوتر چه خدایی شده است

مثل این دل چه دلی از ته دل خندیده

دل من ،مدعیان!رقص کبوتر دیده

رقص یک چلچله یک میخک یک پروانه 

مفتی شهر کجایی که شوی دیوانه

رقص یک میخک یک سبزه یک آلاله

لیلی و مجنون ، شیرین،خسرو ،من واله

آسمان دل من شب همه شب سهرابی است

عشق من عشق عجیبی است شقایق آبی است

تا مرا دیده دو چشمانش ساحر شده است

//همه ذرات وجودم متبلور شده است //

تو نباشی گل و لبخندی و نوروزی نیست

// عشق من با گل رخسار تو امروزی نیست//

بی تو مهتاب شبی باز؟ نه بی تو هرگز

بی تو خورشید غزل ساز ؟ نه بی تو هرگز

آسمان زاده!غزل پوش و غزل نوش تویی

آنکه امروز مرا کرده فراموش تویی

//زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست//

تا ابد شور و شر شعر تو هستی ز الست

ریختی طرح جنونم را در پرده ی درد

با من این عشق جگر سوز ندانی که چه کرد

شده کار من و دل زار ز ناز گل سرخ

//کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ//

چه کسی گفت چنین خسته بتاب ای خورشید

چشم او هست تو آسوده بخواب ای خورشید 

تمنای آفتاب

 سلام بر همه ی دوستان گلم

همه ساله ایام محرم و مرور صحنه های کربلا و عاشورا انسان های اندیشمند را وادار به تفکر به رسالت

انسانی  و  الهی  در قبال زورگویان و ظالمان می اندازد.مظلوم نباید ترسو باشد این پیام                      

تاریخی امام حسین /ع/ است.خبرهایی که هرروز از غزه" عراق" افغانستان و سایر ملل مظلوم این جهان

غدار می رسد خواب راحت را از چشمان هر انسان آگاهی می رباید.

به هر حال با آ رزوی محو کامل ظلم و جنایت در سرتا سر زمین خداوند" این بار یک غزل مثنوی را که

 بهانه ی سرودنش  تابلو ظهر عاشورای  استاد فرشچیان بوده تقدیمتان میکنم.  با آرزوی سلامت و

کامیابی  برای همه شما عزیزان

 

                 //تمنای آفتاب//

خون مي چكيد داغ ز بالاي آفتاب

آيينه مات گرم تماشاي آفتاب

بشنو حديث سرخ شكفتن به فصل تيغ

تفسير سبز عشق ،تمناي آفتاب

اينجا سخن ز خون مسيح و صليب نيست

بر نيزه خواند سوره ي خون ناي آفتاب

از كوهسار عشق برون آمد وشكُفت

هفتاد و يك ستاره به شولاي آفتاب

با كوله بار شوق سفر كرد تا هنوز

در كهكشان زخم بلنداي آفتاب

سيراب از سراب به پابوسي فنا

رفتند خيل شب پره تا پاي آفتاب

 *********************

طوفاني است آب و هواي تغزّلم

خون مي چكد ز ابر سياه تحمّلم

آنك شتاب كرد امام شهيد عشق

پا در ركاب كرد امام شهيد عشق

در نقطه ي تلاقي تيغ و نگاه مرد

بر ذوالجناح غيرت حيدر ظهور كرد

خون خدا هزاره ي فرياد را گرفت

از چنگ ديوهاي قرون داد را گرفت

وقتي ز سجده گاه انالحق قيام كرد

آهنگ كوچ، تيغ علي از نيام كرد 

در شوره زار حنجره شوري عجيب داشت

كين سه زخم حرملة نانجيب داشت

اكبر خروش ديده مست حسين بود

عباس سبز بر سر دست حسين بود :

 *************************

من با خداي خويش صفا مي كنم حسين

دل از دو دست خسته جدا مي كنم حسين

امروز در برابر چشمان عاشقان

محشر ز شور عشق به پا مي كنم حسين

تا خانقاه خون دل درويش كيش را

در خلسه اي شگرف رها مي كنم حسين

پا در رهي نهاده ام اينك بهانه سوز

سر را فداي مقدم پا مي كنم حسين

با شاه بيت دست وصناعات مشك و لب

آغاز شعر ناب وفا مي كنم حسين

وقتي نشست تير به چشمم به جرم عشق

آرام مثل آه صدا مي كنم حسين

 ****************************

آنك دميد غيرت حق از دوچشم او

زد خيمه بر ستيغ فلك برق خشم او

از جوي تيغ آب به تاك پليد داد

پاداش فتنه هاي سپاه يزيد داد

رودي عفِن ز خون پليدان روانه كرد

كركس به بام خاطرشان آشيانه كرد

وانگه رسيد مژده كه بي پرده يار شد

قرآن بخوان به نيزه كه ميعاد دار شد

 خون مي چكيد داغ ز بالاي آفتاب

 آیینه مات گرم تماشای آفتاب

اینک شتاب کرد امام شهید عشق

پا دررکاب کرد امام شهید عشق

بگسست قید تاری و در نور پود شد

آری حسین آنچه خدا گفته بود شد